حسابداری
حسابداری رو به راه دفترداری دوطرفه واقعی است، نه یک صفحه درآمد و هزینه. هر سند باید تراز باشد وگرنه ثبت نمی شود — و بیشتر سندها خودشان ساخته می شوند.
اگر فقط درآمد و هزینه را جمع بزنید، هیچ وقت نمی فهمید چقدر طلب دارید، چقدر بدهکارید، و چقدر از پولتان در قفسه به شکل قطعه خوابیده. دفترداری دوطرفه دقیقاً برای همین ساخته شده و برخلاف تصور، لازم نیست حسابدار باشید تا ازش استفاده کنید — چون در «رو به راه» بیشتر سندها خودشان ساخته می شوند.
کاربر معمولاً سند دستی نمی زند. فرم های عملیات مالی خودشان سند تراز می سازند: صدور فاکتور، دریافت وجه از مشتری، عودت وجه، و خرید قطعه از تامین کننده. هر رکورد فقط یک بار سند می گیرد، پس تکرار عملیات باعث سند تکراری نمی شود.
این یک تصمیم مهم است: اگر ساختن سند حسابداری به هر دلیلی خطا بدهد، ثبت پذیرش یا دریافت پول متوقف نمی شود؛ خطا لاگ می شود و کار ادامه پیدا می کند. نرم افزاری که به خاطر یک مشکل حسابداری اجازه ندهد از مشتری پول بگیرید، در ساعت شلوغی کنار گذاشته می شود.
فهرست بدهکاران و بستانکاران از خود اسناد استخراج می شود، نه از یک جدول جداگانه که باید هماهنگ نگه داشته شود. برای هر مشتری مانده مثبت یعنی بدهکار است و مانده منفی یعنی پیش پرداخت کرده. ترتیب ثبت فاکتور و پرداخت هم اهمیتی ندارد؛ هر دو حالت درست محاسبه می شود.
ثبت هزینه، انتقال بین حساب ها، پرداخت حقوق با تفکیک کارمند، و ثبت مانده افتتاحیه — همه با فرم های ساده و بدون نیاز به دانستن اینکه پشت صحنه چه اتفاقی می افتد. هر روش پرداخت (نقد، کارتخوان، حساب بانکی) به یک حساب وصل می شود تا همیشه معلوم باشد پول کجا نشسته.
حسابداری فقط ثبت پولِ واردشده نیست. پرداخت به تامین کننده برای تسویه بدهی، دریافت متفرقه، و برداشت شخصی مالک هر کدام فرم خودشان را دارند. هنگام انتخاب فروشنده، بدهی فعلی اش کنار نامش نوشته می شود تا لازم نباشد اول بروید و صورت حسابش را باز کنید.
اگر چکی که از مشتری گرفته اید همان لحظه به صندوق برود، موجودی نقدی مغازه دروغ می شود و ترازنامه پولی را نشان می دهد که هنوز وجود ندارد. اینجا چک دریافتی تا لحظه وصول در حساب «اسناد دریافتنی» می نشیند و چک صادره در «اسناد پرداختنی». هر چک سررسید، وضعیت وصول و برگشت خودش را دارد و چک هایی که سررسیدشان گذشته ولی هنوز تعیین تکلیف نشده اند با نوار قرمز بالای فهرست هشدار می گیرند — همان چیزی که واقعاً باید پیگیری شود.
اگر بهای میکروسکوپ یا کامپیوتر را کامل در ماه خرید هزینه کنید، سود آن ماه بی دلیل صفر می شود و سود ماه های بعد بی دلیل بالا می رود — یعنی هیچ کدام از دو عدد واقعی نیست. تجهیزات را به عنوان دارایی ثبت می کنید و بهایشان طی عمر مفید پخش می شود. اجرای استهلاک ماهانه یک دکمه است و دو بار زدنش چیزی خراب نمی کند، چون همان ماه دوباره ثبت نمی شود.
ممکن است اصلاً مؤدی نباشید، پس تا کلیدش را روشن نکنید هیچ فاکتوری مالیات نمی گیرد و رفتار امروز نرم افزار دقیقاً دست نخورده می ماند. وقتی روشنش کردید، نرخ روی خود فاکتور ثبت می شود نه اینکه لحظه نمایش از تنظیمات خوانده شود؛ یعنی تغییر بعدی نرخ فاکتورهای گذشته را دستکاری نمی کند و ویرایش یک فاکتور قدیمی نرخ خودش را نگه می دارد. گزارش دوره ای به تفکیک ماه شمسی هم برای پرکردن اظهارنامه هست.
بدترین حالت در حسابداری این است که چیزی بی سروصدا سند نخورد و ماه ها بعد بفهمید. بالای صفحه حسابداری یک نوار هست که همان لحظه می گوید: فاکتور، پرداخت یا خریدی که سند نخورده، روش پرداختی که حساب مقصدش تعیین نشده، یا دفتری که تراز نیست — با تعداد و مبلغ. یعنی به جای اینکه کسی باید بگردد و پیدا کند، خودش را نشان می دهد.
واریزی که به اشتباه تایید شده — مبلغ یا قبض اشتباه، پولی که در واقع کشیده نشده — با دکمه «لغو واریزی» و نوشتن دلیل برداشته می شود: از پرداخت های قبض و دفتر حسابداری بیرون می رود و با دلیلش در تب «رد شده» می ماند، و اگر روز آن روش بسته شده باشد، بستن روزانه دوباره بررسی می شود. این دسترسی جداست و پیش فرض فقط مدیر کل دارد؛ تاییدکننده پرداخت نمی تواند پول تاییدشده را بردارد، و چه کسی، کی و با چه دلیلی لغو کرده در سابقه فعالیت می ماند.
در تنظیمات پرداخت مشخص می کنید پول هر روش کجا می رود: صندوق، یا کدام حساب بانکی. این یک جزئیات ریز به نظر می رسد ولی نیست — اگر تعیین نشود، پول کارتخوان و کارت به کارت هم به عنوان نقد در صندوق می نشیند و موجودی نقدی که می بینید واقعی نیست. روش هایی که حسابشان تعیین نشده هشدار می گیرند تا از قلم نیفتند.
سند خارج از بازه سال مالی جاری ثبت نمی شود. این محدودیت عمدی است و جلوی خراب شدن دفاتر بسته شده را می گیرد. داده قدیمی که از سیستم قبلی منتقل می شود هم سند نمی گیرد تا سال مالی جدید شما تمیز شروع شود.
درآمد از دفتر حسابداری خوانده می شود و با صورت سود و زیان یکی است؛ دریافتی از تاریخ واقعی واریز. این دو عمداً فرق دارند و جدول «چرا درآمد با دریافتی یکی نیست؟» تفاوت را قلم به قلم می گوید: بیعانه قبلی، طلب از مشتری، پیش دریافت و وصول فاکتورهای قبلی.
تصاویر نرم افزار
بستن روزانه حساب هر روش پرداخت
عملیات مالی
کدینگ حساب ها
دفتر روزنامه
دفتر کل
بدهکاران و بستانکاران
سؤالات متداول
برای استفاده روزمره خیر. فرم های ساده مالی کار را انجام می دهند و سندها خودکار ساخته می شوند. اگر حسابدار دارید، او می تواند از دفتر روزنامه، دفتر کل و گزارش های مالی مستقیم استفاده کند.
بله. حساب های سیستمی با شناسه داخلی شناخته می شوند نه با شماره، پس می توانید شماره گذاری را مطابق سلیقه یا استاندارد حسابدارتان عوض کنید بدون اینکه منطق نرم افزار بشکند.
هر کدام ماژول جدا با قیمت خودشان هستند و روی حسابداری سوارند، چون هر دو سند می زنند. اگر انتخابشان کنید، پنل خودش حسابداری را هم اضافه می کند و دلیلش را می گوید.
خیر. مالیات بر ارزش افزوده پیش فرض خاموش است و تا کلیدش را روشن نکنید هیچ فاکتوری مالیات نمی گیرد. اگر روزی مؤدی شدید، روشن کردن یک کلید کافی است و می توانید تاریخ شروعش را هم تعیین کنید.
گزارش های مالی و دفاتر در پنل قابل مشاهده اند و خروجی گرفتن از داده ها ممکن است. اگر قالب خاصی برای حسابدارتان لازم دارید، بگویید — اگر به کار بقیه هم بیاید رایگان اضافه می شود.
حقوق تعمیرگاه با حقوق یک شرکت فرق دارد: یکی فقط ثابت می گیرد، یکی فقط پورسانت، یکی هر دو. اینجا برای هر نفر جداگانه تعیین می کنید کدام اجزا برایش روشن باشد، و بقیه اش از داده ای که همین حالا در نرم افزار هست حساب می شود.
فاکتور روی همان پرونده پذیرش صادر می شود، جمع و تخفیفش سمت سرور حساب می شود و لحظه صدور، سند حسابداری اش هم خودکار ساخته می شود.
شعبه دوم را که باز می کنید، لازم نیست نرم افزار دوم بخرید. هر شعبه پذیرش، انبار، خرید، صندوق و کارکنان خودش را دارد؛ کاتالوگ و قیمت و حسابداری یکی است، و مدیر با یک انتخاب بین «همه شعب» و هر شعبه جابه جا می شود.
۱۵ روز کامل و رایگان امتحانش کنید. اگر به کارتان نیامد، هیچ هزینه ای نمی دهید.
ثبت نام با شماره موبایل · بدون کارت بانکی · راه اندازی و انتقال اطلاعات با ما
