گوشی مشتری را از در خانه بگیرید

مشتری ای که وقت آمدن ندارد

بخشی از مشتری ها فقط به این دلیل سراغ تعمیرگاه دیگری می روند که نزدیک تر است. پیک این فاصله را برمی دارد. برای اینکه هزینه اش منطقی بماند، پیک روزی یک نوبت می رود و همه دریافت ها و تحویل های آن روز را در یک مسیر انجام می دهد.

از اپ تا در خانه

مشتری در اپ آدرسش را روی نقشه انتخاب می کند و اگر بیرون از محدوده باشد، همان جا پیام روشن می گیرد. پذیرش سفارش را در «سفارشات اپلیکیشن» تأیید می کند و قبض همان لحظه ساخته می شود تا برگه ها با شماره قبض پیش چاپ شوند. در تنظیمات ساعت برش، بازه ساعتی که به مشتری گفته می شود، روزهای کاری و مناطق فعال را تعیین می کنید.

صفحه پیک، روی گوشی خودش

پیک اپ جداگانه ندارد؛ صفحه موبایلی خودش داخل پنل است و با حساب کارکنان وارد می شود.

• «پذیرفتم»، «شروع مسیر» و مسیریابی با اپ نقشه
• سه عکس اجباری: جلو، پشت و صفحه روشن
• چک لیست ظاهری به جای تایپ، رمز گوشی و امضای مشتری روی گوشی
• «مشتری نبود» که خودکار به روز کاری بعد می رود

کدی که بحث را تمام می کند

هنگام دریافت و هنگام تحویل، مشتری کد چهاررقمی پیامک شده را به پیک می گوید. این کد ثابت می کند پیک واقعاً نزد همین مشتری بوده و مشتری واقعاً دستگاه را گرفته. پیک خودش کد را نمی بیند و پنج بار اشتباه یعنی قفل، تا پذیرش باز کند.

دستگاهی که نرسیده، در صف تعمیر نیست

قبض پیکی تا وقتی پذیرش «تحویل گرفتم» نزند به صف هیچ تعمیرکاری نمی رسد، و رسید پذیرش هم همان لحظه برای مشتری پیامک می شود نه زودتر. داده ای که پیک ثبت کرده پیش نویس است و پذیرش هنگام تحویل گرفتن دستگاه آن را با خود دستگاه مقایسه و تأیید می کند.

برگشت، فقط بعد از تسویه

دستگاه فقط پس از تسویه کامل تحویل پیک می شود. مشتری در اپ مبلغ و کارت مقصد را می بیند و «پرداخت کردم» را می زند؛ پذیرش پس از دیدن واریز با یک دکمه آن را ثبت می کند. تا دستگاه دست پیک است قبض قفل است، و اگر مشتری خودش حضوری آمد، «تحویل حضوری» با تأیید دوباره ارسال پیک را لغو می کند.